The Matrix Revolutions (2003)

Smá Spoiler


Ég verð að segja að Matrix Reloaded hafi ollið mér vonbrigðum. En þessi mynd er allt annað. Bardagatriðin minna mikið meira á Matrix 1. Ég hef alltaf fílað dómsdagsmyndir þar sem alvarleikinn er í fyrirrúmi og allt eitthvað alvarlegt hehe.

Það sem mér finnst lélegt í þessari mynd er ferð Neo og Trinity í borg vélanna. Sú ferð er óþolandi rusl sem skilur þá fyrstu frá þessari. Einhverveginn missir Laurence Fishburne taktinn í myndinni og verður mjúkur ástsjúkur aumingi.

Einnig er lokabardaginn milli Smith og Neo einum of langdreginn. Arkitektinn var einn af fáu góðu í annari myndinni en einn af mörgum í þessari. Þessi mynd sparkar í rassinn á annari myndinni en hefur ekki tærnar þar sem sú fyrsta hefur hælanna.

Hinar tvær Matrix myndirnar eru góðar en núna er þetta komið út í eitthvað rugl. Samt eru góðar tæknibrellur en ég verð að sletta núna með einu ensku orði. BORING. Hún er ekkert spennandi og það munaði litlu að ég sofnaði. Myndin er bara tvær sögur en ein þeirra er að í Zion borginni eru vélarnar nærrum því komnar í borgina og stór vélmenni eru dritandi blýi á þær en á meðan í öllum þeim hasar er Neo (Keanu Reeves,Matrix Reloaded,The Matrix) og Trinity (Carrie Ann-Moss,Memento,Matrix Reloaded,The Matrix) á leið í borg vélanna og Neo er að fara að semja frið við þær og það er spurning hvort að vélmenninn haldast út. Allt við þessa mynd er drasl fyrir utan tæknibrellurnar og leikin og Matrix Revolution er hreinlega ein lélegasta mynd sem ég hef séð.

Já, þetta er góð mynd. Hún er það. Þrjár af fjórum stjörnum, gallinn er, þetta er ekki Matrix klassi. Fyrsta myndin var frábær. þegar ég heyrði að það ætti að gera tvær aðrar, meira að segja báðar í einu vonaði ég heitt og innilega að framhöldunum myndi ekki takast að eyðileggja fyrstu myndina. Allar þær áhyggjur urðu að engu þegar ég sá aðra myndin. Hún var hröð, flott, spennandi, heimspekileg, allt sem einkennir Matrix. það var þess vegna sem ég beið spenntur eftir að myndin byrjaði þetta laugardagskvöld. Byrjunin lofaði góðu. Ég endurtek að myndin er ekki léleg. Þetta er bara annað en ég bjóst við. Þó að hún hafi margt til að bera, hraða, tæknibrellur og fleira þá er svo margt sem hinar tvær höfðu sem vantar. Endirinn einkennist af stefnulausum bardaga. já, endirinn, það voru kannski aðal vonbrigðin, ég bjóst við einhverju meira, ef ég má sletta, exotic.

Frábær mynd, einstök upplifun og algjört ævintýri. Hún kemst mjög nálægt fyrstu myndinni og er áreiðanlega betri en önnur myndin. Maður á bara ekki orð yfir tækninni sem er notuð til hins ýtrasta og gleymir alveg að maður sé bara að horfa á bíómynd. Flott tónlist og hljóð, klipping, sviðsmynd og allt í hæsta gæðaflokki. Fín persónusköpun hjá nýjum persónum og maður lifði sig mjög inn í bardagana og hinn sanna hernaðaranda -allt til dauða. Óneitanlega er trúarlegur blær yfir Matrix Revolutions en það þykir mér bara gera hana enn öflugri. Og maður hélt ekki að kraftar Neo mundu enn vaxa en það gerðist svo sannarlega. Það smellur einhvern veginn allt saman. Góður leikur hjá nýjum sem gömlum félögum og Laurence, Carrie-Ann, Keanu, Hugo og allir hinir bara enn betri en áður. Hvorki skorti kraft og frumleika í bardögum né samræðum. Þó var eflaust minna af heimspekilegum samræðum og í staðinn meiri hasar en í fyrri myndunum, en það sem var sagt var áhrifamikið og þýðingarmikið, -bara það sem þurfti til að búa til fullkomna heild. Allt sem á sér upphaf á sér endi er áreiðanlega setning myndarinnar og þótt eflaust væri hægt að gera framhald get ég hrósað Wachowski-bræðrum fyrir góðan endi sem skilur ekki eftir of margar spurningar en gerir mann hæfilega forvitinn um framtíðina. Ógleymanleg upplifun -ekki bara fyrir einlæga Matrix-aðdáendur heldur allar mannverur með ævintýraþrá (eldri en tólf ára). Fínt að vera búinn að sjá Animatrix áður. Ég skil mjög sátt við sögu Matrix og er óhrædd að fullyrða að fáar sögur hafi haft eins mikil áhrif á mig. Takk fyrir mig.

Í raun og veru hefur mér sjaldan eða aldrei þótt eins erfitt að segja hvað mér finnst um einhverja mynd eins og um þessa. Um leið og Matrix Revolutions olli vissum vonbrigðum er hún samt sem áður með betri myndum sem ég hef séð. Revolutions var án vafa flottasta Matrix myndin, og þar með flottasta mynd sem gerð hefur verið, en samt sem áður er þetta einhvernveginn ekki það sem ég var að vonast eftir. Of miklar væntingar eru eflaust stór hluti af því, og þá kannski of miklar væntingar um söguþráð hennar. Sögusviðið var hreinlega bara ekki á rétta staðnum, nema í lokin. Hefði ég fengið að ráða, hefði ég haft 4 myndir, látið mynd númer 2 fjalla um þá 6 mánuði sem líða milli Matrix og Matrix Reloaded. Revolutions skilur reyndar eftir opinn glugga fyrir fleiri Matrix myndir, og það væri svo sem ekkert vitlaus hugmynd svo lengi sem sagan verður góð. En pláss fyrir meiri heimspeki er orðið frekar lítið, og þá er spurning hvort bræðurnir vilji halda áfram. Í heildina séð var Revolutions, þrátt fyrir viss vonbrigði, algert snilldarverk. Ég fór á hana þrisvar og sé ekki eftir einum eyri. Með hverri sýningunni varð hún betri og betri, ég skildi meira og var farinn að horfa á hana eins og hún var, en ekki eins og hún ætti að vera. Í öll skiptin sem fyrr, þegar Matrix myndir eiga í hlut, kom maður hugsandi út úr bíóinu en eftir Revolutions var ég nokkuð dapurri en áður - en það er einungis vegna atburða myndarinnar og kannski vegna þess að miklar líkur væru á því að fleiri Matrix myndir kæmu ekki. Mér leið eiginlega nákvæmlega eins og eftir að hafa séð Gladiator. Eftir á að líta má líka flokka Revolutions með Gladiator, sem algert snilldarverk. Eftir allt eru vonbrigðin þá kannski ekki falin í Revolutions heldur í Matrix þríleiknum sem heild. Að ætlast til að lokakaflinn innihaldi það sem vanti inn í er kannski svolítið langsótt og fyrrnefnt sögusvið hefði kannski aldrei átt við í lokakaflanum. Revolutions var eiginlega allt það sem maður hefði mátt búast við af lokakaflanum af sögunni. Þó öllum svörunum hafi ekki verið svarað augljóslega, eða hreinlega alls ekki, skemmir það lítið fyrir. Eins og yfir hinum tveimur þá var gæsahúðin til staðar stóran part myndarinnar og lokaatriðið var hreint og beint adrenalín-kick. Tónlistin, tæknibrellurnar, krafturinn og tilgangurinn gerir það líka að eftirminnilegasta atriði kvikmyndasögunnar sem ég hef upplifað. En það eru líka tilfinningarnar, viljinn til að lifa og krafturinn sem gerir Revolutions að miklu meira en bara tæknibrelluupplifun. Þess vegna gef ég Revolutions, sem og öllum Matrix myndunum, 4 stjörnur. Þær eru hinsvegar að mínu mati allar svo ólíkar að ekki er hægt að bera þær saman. Eins og Wachowski bræður hafa sagt fjallar fyrsta myndin um fæðinguna, önnur um lífið og þriðja um dauðann og það er akkúrat eins og þær eru. En þar sem eitthvað virðist samt sem áður vanta inní (heila mynd etv)fær Matrix sem heild aftur á móti ekki alveg fullt hús stiga hjá mér.

Ég get með engu móti skilið þá hræðilegu dóma sem þessi mynd er að fá hjá íslenskum dagblöðum. Ein aðalástæðan fyrir því er líklega sú að myndin er kannski pínulítið torskilin fyrir þá sem eru ekki alveg að skilja þann ramma sem hefur verið gerður um söguna í The Matrix, The Matrix Reloaded og Animatrix.

Það er vel hægt að skilja þá sem segja að hann Keanu Reeves sé ekki góður leikari, en frammistaðan hjá hinum aðalleikurunum bætir það upp.

Uppáhalds persónurnar mínar í myndunum eru án efa véfréttin gamla og hinn illkvittnislegi og hæðni karakter Smith-það er hreinasta synd að hún sem lék véfréttina í 1 & 2 skuli vera dáin.

Í þessari mynd er farið dýpra ofan í heiftarlegt stríð mannanna við vélarnar, sem mennirnir byrjuðu reyndar á, og geta bundið enda á.

Allt er komið á fullt skrið og má hvergi hika.


-Neo festist milli tveggja heima.

-Smithfjölskyldan flissar kvikindislega í eldhúsinu hjá véfréttinni.

-Véfréttin er búin að fara í andlitslyftingu.

-Morpheus er ennþá sköllóttur.

-Áður en langt er um liðið er Neo orðinn að gangandi spennubreyti sem lætur ljótar rafstraumssendingar bitna á aumingja manndrápsvélunum.

-Zion bíður átekta er vélarnar eru að bora sér leið niður að henni. Hljómar eins og Andrésar Andar-saga eftir Don Rosa, en er samt bara hluti af heimssýn Wachowskibræðra, og enginn Georg Gírlausi er við stjórnvölinn.


Sem sagt, maður getur haft mjög gaman af þessari mynd ef maður er eitthvað að skilja þennan skáldskap, en ef ekki, ætti hún bara að virka sem flott og vel gerð fantasía. Ef áhorfendur vilja spennandi mynd sem heldur manni bókstaflega föstum í bíósætinu, er þetta myndin. Sjálfur varð ég það hrifinn að ég tók varla eftir því að ég hafði klárað(fyrir hlé)um það bil lítra af gosi, og heilan risapoka af poppkorni, sem varð þess valdandi að svara þurfti háværu kalli náttúrunnar og sækja annan skammt af poppkorni og gosi. Eins gott að ég fór ekki á maraþonsýninguna svokölluðu.


Þessi mynd sver sig svo sannarlega í ætt við hinar tvær, en eru þær allar skrifaðar sem bara ein stór mynd klippt í 3 kafla.

Millikaflinn var kannski dálítið slappur en sá fyrsti og sá þriðji standa fyrir sínu.

Endirinn kom mér skemmtilega á óvart, og ætla ég ekki að kjafta frá...

Andskotin hafi það.

Ég bara get ekki annað en sagt að Revolutions og Reloaded séu vonbrigði og peningaplokk. Keanu Reeves sem náði sínum hápunkti sem leikari ´89 í Bill and Ted er álíka skemmtilegur og malaría,kemestríið milli hans og Carrie Ann Moss er eins og milli tveggja steina og Laurence Fishburne er tilgerðarlegur og leiðinlegur. Sá eini sem gerir eitthvað sem líkist því að leika í þessari mynd er Hugo Weaving restin er gersamlega hæfileikalaust pakk.

Það er ekkert nýtt í þessari mynd hún hreinlega saurgar hið góða nafn fyrstu myndarinar sem hefði átt að fá að standa ein og án lélegra rip-off mynda.

Það er ekki neinn vafi í mínum huga að það eigi eftir að reyna að kapítalísa á þessari hugmynd en meir. Prequel munu koma.

Ég mæli eindregið með því að fólk taki frekar sinn 800 kall og fari á Kill Bill ef það þarf að fara í bíó. Annars er blessunarlega stutt í Hilmi og endurkomu hans.

Þegar númer 4, 5 og 6 koma verð ég heima að horfa á málningu þorna.

Jæja, þá er þriðja og jafnframt síðasta Matrix myndin komin og er hún bara verð ég að segja léleg. Fyrsta myndin í trílógíunni er að mínu mati best eða ætti ég að segja skást þar sem hún verðskuldaði ekki meira en tvær og hálfa stjörnu. Reloaded myndin var svo mikið síðri og svo er það þessi sem inniheldur flott bardagaatriði og vel unnar tæknibrellur en það bætir afar tæplega upp fyrir bæði ruglingslegt og heimskulegt handrit. Inni í salnum stóð ég svo sjálfan mig verulega oft að því að líta á klukkuna og var bara hálf feginn þegar kreditlistarnir byrjuðu að rúlla. Niðurstaðan á þessari mynd er því ein stjarna slétt. En ég er nú ekki Matrix aðdáandi þannig að þessi umfjöllun mín er kannski ekkert að marka.

Jæja. Lokakaflinn í besta vísindaskáldsögu þríleik sögunar er kominn og nú dregur að úrslitum. Vélarnar ráðast inn í Zion og heyja mennirnir og vélanar þar stórfenglega orustu. Á meðan ferðast Neo og Trinity til vélaborgar og heyjir svo Neo sitt loka einvígi við Smith. Myndin er í alla staði ótrúlega vel gerð og má vart þar veikan blett finna. Ég fór í bíó með miklar væntingar og stóð myndin svo sanarlega undir þeim. Tæknibrellunar eru þær bestu sem ég hef séð og ég verð fyrir miklum vonbrigðum ef þær fá ekki óskarainn. Leikaranir í myndini eru mjög góðir og ber þá helst að nefna þau Keanu Reeves, Carrie-Ann Moss, Laurence Fishburne og Jada Pinkett Smith sem leika mjög vel í sínum hlutverkum og líka aðrir leikarar eins og sú sem leikur véfrétinna. En eins og í öllum Matrix myndunum stendur einn leikari alltaf upp úr og er það án vafa í öllum myndunum Hugo Weaving. Hann leikur hinn illa Smith á svo sanfærandi hátt að maður á bátt með að trúa því. Eins og í atriðuni þar sem Smith er að missa sig þá leikur hann að slíkum krafti að það er hálf ótrúlegt. Ég verð fyrir miklum vonbrigðum ef hann fær ekki óskarsverðlauna tilnefningu fyrir leik sinn í þessari mynd (og þá sérstaklega þessari) eða fyrir leik sinn í Reloaded. Handritið er sterkt og er leikstjórnin það líka og hefur Wachowski bræðrunum tekist mjög vel upp í þeim efnum. Kvikmyndatakan er snill eins os svo margt annað sem við kemur þessari mynd. Sem sagt í heildina litið er The Matrix Revolutions traust spennumynd sem allur ættu að sjá í bíó svo er hún líka næst besta Matrix myndin á eftir The Matrix. Svo ég segi bara eins og Tómas sagði hér fyrir ofan: Góða skemmtun!!

Þegar ég byrja að skrifa um þessa mynd er ég nánast orðlaus því þessu stórverki er varla hægt að lýsa , þessi mynd er tvímænalaust sú albesta sem gerð hefur verið. Tæknibrellurnar voru frábærar en í lokin voru þær mjög nálægt því að vera ofnotaðar. keanu reeves stóð sig frábærlega og það sama má sega með Laurence Fishburne, en aðrir leikarar stóðu sýndu líka góðan leik. Þessi mynd stendur hinum 2 langt fyrir ofan með tæknibrellurnar, leikstjórnuna og leikinn. Þótt mynd 2 og 3 hafa verið myndaðar í sömu mynd þá var þessi með alla þessa þrjá hluti tæknibrellurnar, leikstjórnuna og leikinn. Í myndini var allt sem ég vildi mikill hasar, góður leikur, góðar tæknibrellur og góðir leikarar.Svo var smá dramatískur kafli, sem var allt í lagi því það var nóg af hasar í myndini. En myndin skyldi eftir sig of margar spurningar, ef ég mætti ráða myndi ég vilja aðra mynd um endinn og kannski eitthvað nýttt. En maðurinn sem leikur Neo(Keanu Reeves) neitar að leika í aðrari Matrix mynd.Það kæmi mér ekki á óvart ef þessi mynd myndi hneppa í nokkra óskara á óskars-verðlauna hátíðini.

Þetta er mynd sem allir ættu að sjá en fyrir alla sem ekki eru búinir að sjá þessa mynd ráðlegg ég að sjá hana. Þessi mynd fær 10 í einkun hjá mér.

Zion er að falla, Agent Smith er að ná völdum og þarf að vera stoppaður. Um þetta fjallar myndin í stórum dráttum. Þetta er besta Matrix myndin finnst mér. Fyrsta myndin var með mjög góðum söguþræði og allt svo nýtt. Önnur myndin var með miklum hasar ekki eins mikið fræðandi en samt mjög góð. Þriðja myndin er blanda af þessu báðu og þar með besta Matrix myndin finnst mér. Svo að að ég mæli með þessari mynd eins og öllum Matrix myndunum.

The Matrix Reloaded olli mér miklum vonbrigðum. Það var ömurlegt að geta ekki elskað þá mynd því fyrsta Matrix-myndin er svo mikil snilld að hálfa væri nóg. Það voru þó senur í Reloaded sem ég fílaði í klessu, en almennt var frásögnin út um allar trissur og handritið fremur stíft.En The Matrix Revolutions er nú mætt, og ég get sem betur fer fullyrt að hún er allt annar handleggur. Jú jú, hún hefur sína galla líka, og marga voða áberandi, en kostirnir eru sem betur fer miklu fleiri og það góðir að þeir móta einhverja bestu hasarmynd ársins: Keyrslan, uppbyggingin, tæknibrellurnar, spennuvíman, bara mest allt, alveg meiriháttar. Hún skarar engan veginn fram úr þeirri fyrstu, en hún tók miðmyndina svo sannarlega í görnina a.m.k. Ég vil heldur byrja á því að kryfja neikvæðu hliðarnar. Til að byrja með þá fannst mér heimspekingslegu samræðurnar vera orðnar frekar þreyttar, og manni finnst stundum eins og maður sé farinn að heyra rætt um sama hlutinn margoft. Einnig eru þær alveg hættar að vera eins djúpar og þýðingarmiklar og þær voru í þeirri fyrstu. Annar hálfgerður galli er sá að myndin skilur ennþá fjölda af spurningum eftir ósvaraðar (ég var að bíða eftir að komast að fleiri upplýsingum í sambandi við allar þær kenningar sem Reloaded dró fram í Architect-senunni, en því miður komust ekki öll þau svör til skila - STÓR mínus). En það kemur þó ekki í veg fyrir það að sagan bjóði upp á fleiri stórskemmtilegar flækjur og twist'a, ef svo má orða það.Sagan fær ekki eins mikinn forgang og áður en hvað með það?!... Mér fannst líka alveg tímabært að hasarinn fengi að ráða ríkjum í þetta sinn, eftir alla þá uppbyggingu sem búið er að vera í sögunni þá finnst mér loksins vera komið að því að Wachowski-bræður leyfi áhorfandanum að halla sér aftur og bara njóta þessarar rússíbanaferðar. Og ef það er eitthvað sem Revolutions gerir betur en hinar tvær til samans þá eru það tæknibrellurnar, og ég á nú varla orð til að lýsa þeirri tilfinningu sem ég fann fyrir þegar þær fengu að njóta sín sem mest (eins og t.d. árásin á Zion... Hvílíkt augnakonfekt!!). Vissulega hefur myndin verið gagnrýnd fyrir það að líkjast tölvuleik einum of oft, sem er alveg auðséð, en brellurnar skila sér svo yndislega vel engu að síður og smellpassa við raunverulegu umhverfin án nokkurs vafa. Hasarinn olli heldur alls engum vonbrigðum, ég held að það sé m.a.s. óhætt að fullyrða að þessi bjóði upp á flottustu hasarsenurnar af öllum þremur - og það hjálpar að þær senur þræðast vel inn í söguþráðinn, sem nr. 2 náði ekki alveg að gera.Leikur myndarinnar er líka býsna þéttur. Keanu Reeves er hættur að láta hlutverkið snúast bara um það að líta vel út og skiptir yfir í alvarlega gírinn, og stendur hann sig alþokkalega. Jada Pinkett-Smith og Carrie-Anne Moss eru líka farnar að sýna meira áberandi leiktilþrif og eru þær varla síðri. Laurence Fishburne og Hugo Weaving stela samt enn öllum senum sem þeir sjást í.Ef þú sækist eftir fleiri heimspekingslegum pælingum eru miklar líkur á því að þú gangir svekktur út af þessari mynd. En Matrix Revolutions fær ekki þessa einkunn einungis fyrir hasar og brellur, heldur líka fyrir keyrslu sína og fyrir það hversu vel Wachowski-bræðrum tókust að leysa úr öllum söguþræðinum (sem virtist nánast ómögulegt miðað við hversu breiður hann er) og satt að segja var ég bara nokkuð sáttur við útkomuna (ekki mjög sáttur, heldur nokkuð sáttur - sjá fyrrnefndu galla) og endinn sjálfan. Hann segir manni ekki allt, en samt hæfilega mikið. Maður fyllir síðan sjálfur út í hinar eyðurnar.Virkilega flott upplifun, þó meira skemmtileg heldur en snjöll - eins og maður hefði lúmskt viljað. Fínasti þríleikur engu að síður: Fer snilldarlega af stað, hrasar aðeins í kringum miðjuna en klárar með hálfgerðum stæl. Það dugar mér svosem alveg.7/10